Wolontariusze 2010
Andżelika Smyk
Jestem studentką trzeciego roku Pielęgniarstwa na Uniwersytecie Medycznym. Od kilku lat pracuję jako opiekunka oraz biorę udział w różnych akcjach wolontaryjnych. Działalność na rzecz innych uczy mnie odpowiedzialności, dzięki niej czuję się potrzebna, daję radość innym a tym samym sobie. W przyszłości chciałabym pracować z dziećmi, zabawa z nimi daje mi ogromna satysfakcje dlatego też postanowiłam wziąć udział w projekcie ,,Bajka- Pomagajka u doktora”. Bajkoterapia otworzyła mi oczy na świat dziecka, ciekawą drogę którą warto poznać.
W wolnym czasie lubię czytać książki, tańczyć, podróżować.
Marzena Figielska
Jestem studentką psychologii zarządzania personelem na Uniwersytecie Warszawskim i absolwentką Szkoły Głównej Handlowej. Pracuję w „świecie finansów”, który chętnie zamieniłabym na „świat dzieci”. Swoją przygodę z wolontariatem rozpoczęłam w Warszawskim Hospicjum Społecznym. Wielką przyjemność sprawia mi zarówno uczenie się jak i przekazywanie wiedzy innym. Wyznaję zasadę, iż marzenia są po to, aby je realizować. Plan do zrealizowania: pedagogika Marii Montessori z terapią pedagogiczną. Chętnie spędzam wolny czas z małymi sąsiadami, siostrzeńcami, bratankami i wszystkimi dziećmi, które pojawią się na mojej drodze. Pragnę założyć „Pracownię Marzeń”, w której każde dziecko mogłoby budować i rozwijać swój świat marzeń. Bajka-Pomagajka to taki mały krok ku zmianie. Uwielbiam jazdę na rowerze, snowboardzie, morze, szpinak, zapach kawy, gorzką czekoladę, psy, rudą kotkę Maszę, Lenny’ego Kravitza i góry o każdej porze roku. Dawna miłość to rosyjski, całkiem nowa – hiszpański.
Jolanta Studentkowska
Z wykształcenia jestem psychologiem - doradcą zawodowym. Ukończyłam 5 letnie studia magisterskie oraz studia podyplomowe z zakresu ratownictwa psychologicznego. Na co dzień, jako doradca zawodowy pomagam skazanym i byłym skazanym w powrocie na rynek pracy. W wolnych chwilach realizuję się jako wolontariuszka. Szczególnie lubię pracę z dziećmi. Dzięki bajkoterapii dowiedziałam się, jak w lekki i przyjemny sposób pomagać dzieciom w pokonywaniu ich lęków i trudności. Jak oswoić je z nadchodzącymi zmianami i przygotować do trudnych sytuacji.
Prywatnie lubię oglądać dobre filmy, dużo czytam i chętnie podróżuję po Polsce i świecieJ
Patrycja Raźniak.
Jestem studentką polonistyki, kocham literaturę i pokrewne dziedziny sztuki. Lubię ambitne filmy oraz muzykę, która stawia słuchaczowi pewne wymagania. Lubię czytać, ale też uczyć rozumienia literatury, zachęcać innych do czytania, wyjaśniać i przybliżać, rozbudzać zainteresowanie. Bardzo podoba mi się praca korepetytorki, postanowiłam także sprawdzić się jako nauczycielka. Mam sporo wolnego czasu i zdecydowałam się poświęcić go innym, gdyż taka forma jego spożytkowania wydała mi się najciekawasza. Bajka-pomagajka jest moim drugim, równoległym wolontariatem. Praca z dziećmi przynosi mi dużo satysfakcji oraz poczucie spełnienia. Jest to transakcja wymienna, ja poświęcam swój czas i zaangażowanie a dzieci uczą mnie wielu nowych rzeczy i zarażają swoim entuzjazmem.
Kamila Gontarska
Kontakt z dziećmi daje mi ogromną radość, a odwzajemniony uśmiech dziecka uskrzydla. Zawodowo nie jestem związana pracą z dziećmi, dlatego tez wolontariat to dla mnie wyzwanie. Lubię dobrą książkę i spotkania z przyjaciółmi.
Wolontariusze 2008 i 2009
Ania Bujalska
Jestem studentką 4 roku psychologii klinicznej w Szkole Wyższej
Psychologii Społecznej w Warszawie. Swoją przyszłość wiążę z pracą z
dziećmi. Bajka - Pomagajka pokazała mi jak za pomocą bajek nawiązać
kontakt z dziećmi i dawać im wsparcie. Wolontariat daje mi dużo
satysfakcji, szczególnie wtedy kiedy podczas wspólnej zabawy pojawia
się uśmiech na twarzach małych pacjentów. W wolnym czasie lubię czytać
książki, jeździć na snowboardzie oraz podróżować.
Ewa Baraniuk (21 lat). Do Warszawy przyjechałam z odległego Gorzowa Wielkopolskiego niecałe 3 lata temu. Studiuję pedagogikę na Uniwersytecie Warszawskim, a dokładnie Edukację Początkową z Reedukacją. Bardzo lubię swój wydział. Myślę, że dużo się tam dowiedziałam, m.in. o bajko terapii J Moją ulubioną bajką w dzieciństwie był Krecik i Muminki. Od 6 lat działam w Ruchu Światło- Życie, potocznie zwanym oazą. Uczę się także języka migowego. Idzie mi to wolno, ale podobno to jeden z najtrudniejszych języków do nauczenia się. Obecnie marzą mi się studia na Uniwersytecie Medycznym. Mam nadzieję, że w najbliższej rekrutacji się tam dostanę J Oprócz tego chciałabym w przyszłości pracować, wykorzystując język migowy, np. mogłabym uczyć w klasach 1-3 właśnie w tym języku i prowadzić rehabilitację osób z uszkodzonym słuchem. A z bliższych marzeń, chciałabym pójść na koncert Starego Dobrego Małżeństwa.Uwielbiam Bieszczady, Gorce i Pieniny J A na koniec dodam, że uwielbiam czekoladę!!!
Aleksandra Gulczyńska
Jestem studentką 3 roku psychologii klinicznej na SWPS w Warszawie.
Kontakt z dziećmi daje mi dużo radości, a bajka jest świetną metodą
pracy z najmłodszymi.
Interesują mnie historie ludzi opisane w książkach i opowiedziane
w filmach, a także sport(rekreacyjnie).
Marysia Buchwald
Jestem studentką psychologii, decydując się na udział w Akcji liczyłam na
zebranie cennych doświadczeń z pracy z małymi pacjentami. Chciałam również
umilić im nieco trudny czas pobytu w szpitalu. Myślę, że praca w Instytucie
Matki i Dziecka przez trzy miesiące była wyjątkowym przeżyciem, zwłaszcza
kontakt z dziećmi, interakcja, odzew na proponowane przez nas zabawy i
bajki. Trudne sytuacje, z którymi musiałyśmy się na bieżąco mierzyć, chwile
wzruszenia, gdy dzieci nie chciały nas wypuścić z oddziału - to zapamiętam
na pewno na długo.
Anna Sęk.
Pracuje jako dietetyk w jednym z Warszawskich szpitali dziecięcych. Doświadczenie w pracy z maluchami zdobyłam już podczas studiów pracując jako opiekunka dziecięca. Również moja praca magisterska dotyczyła dzieci.
Praca z dziećmi sprawia mi wiele radości i wiążę z nimi swoja karierę zawodową.
Prywatnie lubię aktywnie spędzać czas najlepiej na łonie natury. Preferuję długie spacery lub jazdę na rowerze. W wolnym czasie więc często uciekam z Warszawy najchętniej w Polskie Tatry.
Maria Rzepka-Słomczyńska.
Jestem nauczycielką nauczania zintegrowanego w Szkole Podstawowej nr 187 im. Adama Mickiewicza w Warszawie (Bielany). W zawodzie pracuję 24 lata i praca z dziećmi daje mi ogromną satysfakcję.
Wolontariat w Instytucie Matki i Dziecka dostarcza mi nowych wrażeń i doświadczeń. Cieszę się, kiedy w czasie zabawy z maluchami pojawiają się u nich pozytywne emocje: radość i zadowolenie.
Prywatnie lubię czytać dobre książki, słuchać muzyki relaksacyjnej i gotować dla
swoich bliskich.
Agata Rainka
W tym roku kończę studia na kierunku psychologii w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej. Udział w pierwszej edycji "Bajki Pomagajki" dał mi wiele satysfakcji i radości. Okazało się, że poprzez bajki i związane z nimi zabawy można nawiązać dobry kontakt z dziećmi, pomóc im, a przede wszystkim wywołać uśmiech na twarzach małych pacjentów. Wolontariat w Instytucie Matki i Dziecka zachęcił mnie do dalszej pracy z dziećmi i do stosowania w niej metody bajkoterapii, którą wszystkim gorąco polecam.
