MAMO, TATO, BABCIU, DZIADKU, OPIEKUNIE!
W szpitalu, u lekarza łatwo o sytuację, w której dziecko znajdujące się pod Twoją opieką płacze i wyraźnie się boi.
Na pewno jest Ci znane poczucie bezradności, które temu często towarzyszy.
Niekiedy – sam też się boisz…
Chcemy Wam pomóc.
Poniżej kilka wskazówek, co robić w takiej sytuacji. Pomogą Wam one.
PAMIĘTAJ:
Strach jest normalnym ludzkim uczuciem towarzyszącym nam całe życie. Każdy się czegoś boi i nie ma w tym nic złego. Dobrze jest jednak wiedzieć, co można zrobić, by skutecznie komuś w tej sytuacji pomóc.
KIEDY WIDZISZ, ŻE DZIECKO SIĘ BOI, TO…
- Przytul, weź na ręce, kolana.
- Twoje dziecko potrzebuje poczuć się bezpiecznie, powiedz:
Kocham cię.
Jestem przy Tobie.
- Twoje dziecko potrzebuje, by nazwać jego uczucia, powiedz:
Widzę, że się boisz.
Czuję, że jest ci trudno.
To pewnie będzie trochę bolało.
- Twoje dziecko może się bać. Zobacz i zaakceptuuj lęk dziecka. To normalne, że ludzie się boją.
- Możesz opowiedzieć o swoich przykrych wspomnieniach „lekarskich” z własnego dzieciństwa - nie wstydź się przyznać, że też się bałeś/aś. Nie bój się, że w ten sposób straszysz swoje dziecko. To mu pomaga! Dajesz mu wsparcie.
- Uśmiechnij się do dziecka, pogłaszcz po głowie, twarzy.
- Domagaj się, by zanim lekarz lub pielęgniarka wykonają jakiś zabieg, spróbują spokojnie powiedzieć, opisać, co będą robić, jakie czynności wykonywać, uprzedzić, czy coś będzie bolało i jak długo. To oswoi Twoje dziecko z sytuacją.
- Zawsze pochwal dziecko, nawet jeśli b. płakało. Nawet, jeśli wydaje Ci się, że na pochwałę nie zasługuje. Jeśli to możliwe, daj mu coś w nagrodę – nalepkę, cukierek itp.
- Mów zawsze prawdę o zabiegach. Jeśli wiesz, że będzie bolało, uprzedź o tym.
- Mów spokojnie i bądź spokojna/y.
- Nie ośmieszaj dziecka, nie wyśmiewaj tego, że płacze, szczególnie chłopca.
- To często trudne do zniesienia, ale wielu dzieciom płacz i krzyk bardzo pomaga. Pozwól na niego i wspieraj słownie:
Tak, wiem, że boli. To trudne.
Płacz, jeśli ci to pomaga.
- Jeśli pielęgniarka lub lekarz krzyczą lub są zdenerwowani, spróbuj spokojnie, ale stanowczo ich uspokoić. Nie pozwalaj krzyczeć na dziecko personelowi. Możesz powiedzieć:
Wiem, że to może być trudne, że moje dziecko płacze, ale proszę na nie nie krzyczeć. Ono się boi i ma do tego prawo. Nie wolno krzyczeć na dzieci.
- Unikaj mówienia dzieciom:
Nie bój się. Nic się nie stało.
Nic ci nie będzie.
Wszystko będzie dobrze.
Nie płacz.
Cicho!
Przecież to nie boli.
Taki duży chłopiec (taka duża dziewczynka), a płacze.
Tak zapewne mówiono do Ciebie. Zastanów się, czy Czy ci to pomagało?
Jeśli wesprzesz dziecko, ono na pewno to zapamięta. Kiedy obeschną łzy i opadną emocje, będzie Ci wdzięczne, że umiałaś/eś zrozumieć, a następnym razem będzie mu łatwiej…
