Relacje wolontariuszy

Dziś chciałam się tylko podzielić z Wami jedną sprawą, która przypadkowo wyszła. Byłam u 11-letniego chłopca po operacji, który bardzo chętnie słuchał bajek, a później w rozmowie spytałam, czego on się boi.

W niedzielę razem z Izą przyszłyśmy na oddział neurologii. Poszłyśmy do świetlicy zobaczyć czy są dzieci, położyć książki do skrzyni.

Dzisiaj dzieci były na lekcjach i poszłam poczytać chłopcu, z porażeniem mózgowym.

W ubiegłą niedzielę bajkowałam na oddziale pediatrii. Dzieci było mało. Pracowałam z dwoma Mateuszkami i uroczym Pawełkiem.

Dziś byłam w szpitalu po raz trzeci. Muszę powiedzieć, że piątek to nie jest najlepszy dzień na zajęcia, bo wiele dzieci jest wypisywanych do domów.

Dziś trzeci raz byłam na chirurgii i pomyślałam, że warto napisać, co się działo, może komuś się przydać.

Za drugim razem trafiłyśmy ponownie na jednego z chłopców, którym się zajmowałyśmy podczas pierwszego dyżuru. Był już po operacji i okazało się, że właśnie tego dnia wychodzi ze szpitala i czeka na swojego tatę i brata.

Jako że byłyśmy z Marysią we dwie, to moje wrażenia są bardzo podobne.

Iza zaproponowała, żebyśmy napisały - te dziewczyny, które dziś były w szpitalu - swoje wrażenia.

W ostatnich dniach byłam bardzo zaganiana i jakoś uciekło mi z głowy to, że miałam napisać o pierwszych wrażeniach.